Tu jesteś: Medcentre | Medycyna w pigułce  »  Choroby  »  Najczęstsze wady wzroku

Najczęstsze wady wzroku

Opublikowano w kategorii Choroby       
Najczęstsze wady wzroku

Trzy najczęściej występujące wady wzroku to: krótkowzroczność, dalekowzroczność i astygmatyzm, który może łączyć się z dwoma pozostałymi schorzeniami. U osób po 40. roku życia występuje także prezbiopia, nazywana inaczej starczowzrocznością.

Astygmatyzm, czyli niezborność

Co to jest astygmatyzm? Jest to wada wzroku (nazywana również niezbornością rogówkową) związana z nieprawidłową budową rogówki oka. Często mówi się, że u astygmatyków rogówka przypomina bardziej piłkę do rugby niż klasyczną kulę, co różni ich od osób bez tej wady. Ta nietypowa budowa rogówki sprawia, że wpadające do oka promienie świetlne są źle ogniskowane. To z kolei prowadzi do problemów z ostrym widzeniem, zarówno z bliska, jak i z daleka. Astygmatycy widzą obraz jako zamazany, mają trudności z rozpoznawaniem kształtów i widzą je jako niewyraźne plamy. Często mrużą oczy, przekrzywiają głowę i cierpią na migreny. Wada może łączyć się z krótko- lub dalekowzrocznością. Astygmatyzm koryguje się za pomocą okularów ze szkłami cylindrycznymi lub torycznych soczewek kontaktowych.

 

Krótkowzroczność, inaczej miopia

Krótkowzroczność, czyli miopia, to wada wzroku, która utrudnia widzenie przedmiotów położonych w oddali. Osoby cierpiące na to schorzenie nie mają problemów z patrzeniem na małe odległości – z łatwością czytają książkę, wysyłają SMS-y czy piszą na klawiaturze. Odczuwają jednak trudności z odczytaniem numeru nadjeżdżającego autobusu lub napisów na billboardzie. Krótkowzroczność może mieć podłoże genetyczne lub wynikać z nieprawidłowego dbania o oczy, na przykład czytania przy słabym oświetleniu lub spędzania długich godzin przed ekranem komputera i telewizora. U krótkowidzów promienie świetlne, zamiast skupiać się na siatkówce, ogniskują się przed nią. Wadę można korygować za pomocą okularów lub szkieł kontaktowych ujemnych, czyli tak zwanych minusów.

 

Dalekowzroczność: hyperopia, nadwzroczność

Dalekowzroczność (nadwzroczność, hyperopia) to wada wzroku uniemożliwiająca wyraźne widzenie z bliży. Schorzenie jest przeciwieństwem krótkowzroczności. Osoby z hyperopią nie mają problemów z odczytywaniem znaków umiejscowionych daleko, odczuwają natomiast trudności z widzeniem przedmiotów położonych w zasięgu ręki. Przykładowo, trzymana w ręku gazeta wydaje się zamazana, a litery są niemożliwe do odczytania. Dalekowzroczność jest uwarunkowana genetycznie i zazwyczaj ujawnia się już u dzieci. Obraz u dalekowidzów ogniskuje się za siatkówką. Wadę koryguje się szkłami i soczewkami o mocy dodatniej, czyli popularnymi plusami.

 

Prezbiopia (starczowzroczność)

Prezbiopia jest często mylona z dalekowzrocznością, ponieważ daje podobne do niej objawy. Osoby dotknięte tym schorzeniem nie widzą blisko położonych przedmiotów, odsuwają od siebie czytany tekst (tak zwany syndrom za krótkiej ręki). Zasadniczą różnicą między tymi wadami wzroku jest jednak to, że prezbiopia dotyka wyłącznie osoby po 40. roku życia. Z tego powodu jest nazywana także starczowzrocznością. Prezbiopia jest naturalnym schorzeniem, które pojawia się wraz z wiekiem, kiedy soczewka oka traci elastyczność. Wadę koryguje się za pomocą specjalnych okularów („okularów do czytania”) ze szkłami progresywnymi lub soczewek kontaktowych multifokalnych.

Tagi: